Hoogbetrouwbare Status Bereiken Door Simulatie
Een interview met Lisa Brown, RN, MSN, CHSE
Luister naar Lisa Brown, Senior Specialist Simulatieonderwijs bij Cleveland Clinic Martin Health, over hoe zij simulatie gebruikt om kwaliteit te verbeteren. Bekijk de video of lees de transcriptie hieronder.
Lisa Brown, RN, MSN, CHSE is een Senior Specialist Simulatieonderwijs bij het Cleveland Clinic Martin Health Simulation and Advanced Skills Center in Zuid-Florida. Ze heeft meer dan 24 jaar ervaring als verpleegkundige, waaronder meer dan 11 jaar op het gebied van gezondheidszorgsimulatie. Lisa heeft een masterdiploma in verpleegkundig onderwijs en is gecertificeerd als Healthcare Simulation Educator (CHSE). Als regionale specialist simulatieonderwijs leidt Lisa de ontwikkeling van simulatiefaculteiten in de regio Florida en helpt ze bij het ontwerpen, implementeren en evalueren van simulatiecurricula. Lisa houdt ook toezicht op het vrijwillige Standardized Patient-programma en helpt bij het begeleiden van wereldwijde ontwikkelingsinitiatieven voor docenten bij de Cleveland Clinic.
Kunt u de primaire doelen van uw simulatieprogramma beschrijven en hoe het bijdraagt aan het verbeteren van de kwaliteit van de gezondheidszorg en patiënveiligheid?
Lisa: Ons simulatieprogramma is afgestemd op simulatie en veiligheid in de gezondheidszorg door allereerst algemene klinische vaardigheden en niet-technische vaardigheden aan te leren. Maar nog belangrijker, we richten ons vooral op onze interprofessionele educatie (IPE)-programma's om echt een impact te hebben op de zorgsystemen.
We weten allemaal dat fouten maken menselijk is. We weten dat het samenbrengen van teams om risicovolle situaties te oefenen en daar nadien over te praten, echt kan helpen om patronen te ontwikkelen die teams in hun praktijk kunnen toepassen en hiermee hun daadwerkelijke praktijk kunnen verbeteren.
Dat is waarschijnlijk waar ik de meeste voordelen zie van IPE-simulatie, specifiek om echt een impact te hebben op de kwaliteit van de gezondheidszorg en verbetering, voorbij het niveau van individuele silo's.
Welke soorten patiëntscenario's simuleer je het meest en waarom hebben deze prioriteit?
Lisa: Het grootste deel van ons programma is gericht op het ervoor zorgen dat onze zorgverleners klaar zijn om hun professionele leven te beginnen, of ze nu nieuwe beginnende zorgverleners of verpleegkundigen zijn. Daarnaast werken we aan de vakgebiedspecifieke kennis en vaardigheden die ze nodig hebben. Er is veel specifieke inhoud tijdens de onboarding, maar daarbuiten gaat het om professionele ontwikkeling.
We doen enkele simulatieprogramma's met betrekking tot beoordeling, en enkele simulaties met hoge inzet om ervoor te zorgen dat we voldoen aan de behoeften van onze patiënten en om ervoor te zorgen dat we bekwame individuen hebben die klaar staan om alles aan te kunnen wat op hun pad komt.
Hoe verwerk je feedback van simulatieoefeningen in praktijk en beleid in de echte wereld?
Lisa: Ik denk dat het belangrijkste is om eerst een psychologisch veilige omgeving te creëren, zodat mensen het gevoel hebben dat ze kunnen meedoen. En wanneer je je team of je leerlingen betrokken hebt, zullen ze je de problemen vertellen. Ze zullen je uit de eerste hand de problemen vertellen naast het leren en ontwikkelen van zichzelf als levenslange leerlingen.
Waarschijnlijk het belangrijkste wat we doen, is dat we die feedback over systeembedreigingen – of het nu gaat om latente veiligheidsbedreigingen of mogelijke procesproblemen – meenemen en een specifiek proces hebben om ervoor te zorgen dat hun feedback over het oplossen van het probleem in beleid en veranderingen wordt opgenomen.
Dus het creëren van een soort hoogbetrouwbaarheidsorganisatiemodel is voor mij echt waar het om draait.
Welke uitdagingen bent u tegengekomen bij het integreren van simulatie in bestaande initiatieven voor kwaliteitsverbetering van organisaties, en hoe hebt u deze aangepakt?
Lisa: Uit mijn ervaring ben ik op drie verschillende plaatsen geweest in mijn simulatiecarrière, en ik heb gemerkt dat wanneer simulatie begint zonder volledig geïntegreerd te zijn als concept, dat daar de barrières ontstaan. Want dan werkt het onderwijs of het simulatieteam min of meer in hun eigen silo, in plaats van een volledig geïntegreerd onderdeel van het systeem te zijn.
Voor mij draait het dus om het afstemmen van de doelen van de simulaties met de leidinggevenden en alle verschillende kwaliteits- en patiëntveiligheidsmedewerkers en echt een verhaal vertellen. Dus het gaat niet alleen om de gegevens. Het gaat echt om het vertellen van de verhalen. Voor mij is dat het belangrijkste.
Hoe zie je de rol van virtual en augmented reality zich ontwikkelen in de context van kwaliteitsverbetering van simulaties?
Lisa: VR en augmented reality zijn zo uniek, zo meeslepend, en het is zo spannend om te zien hoe het groeit. En ik zie echt dat het de kwaliteit heeft beïnvloed door de mogelijkheid om communicatie te benutten en teams samen te brengen, zonder dat ze per se op dezelfde plek hoeven te zijn.
Voor mij ligt de kracht van VR en AR echt in het opnieuw samenbrengen van de teams zodat ze kunnen werken en hun communicatie kunnen perfectioneren, elkaars rollen echt kunnen begrijpen en kunnen werken met hetzelfde kader voor welke situatie ze ook aan werken.
