Door het simuleren van bevallingsscenario's kunnen zorgverleners ongewenste gebeurtenissen bij nieuwe moeders en pasgeborenen herkennen en beperken.1 De mate van realisme of 'waargetrouwheid' van dergelijke scenario's moet evenwel niet per definitie extreem zijn. Wanneer docenten bevallingsscenario's opstellen, baseren ze hun strategie vaak op levensechte bevallingen. Afhankelijk van het leerdoel kan de benodigde inspanning voor de voorbereiding en opzet van een levensechte simulatie echter onnodig en tijdrovend blijken.
Simulaties met lage getrouwheid kunnen studenten een schat aan trainingservaring bieden tegen minimale kosten. Hieronder vatten we drie manieren samen waarop u simulatietrainingen met lage getrouwheid kunt gebruiken om voorkombare schade aan moeders en pasgeborenen te reduceren.
Situaties die herhaalde oefening vereisen, zijn het meest geschikt voor het gebruik van een taaktrainer. Een goede gelegenheid om een taaktrainer te gebruiken is bijvoorbeeld bij de opleiding van bevallingsbeoordelingen en verschillende bevallingsprotocollen. Leerlingen kunnen zelfstandig en in hun eigen tempo praktische, psychomotorische vaardigheden oefenen zonder de complexiteit van een levensechte simulatie.
In In een studie waarin de training van schouderdystocia met behulp van een bevallingssimulator werd geëvalueerd, hadden leerlingen een verbetering van 44% voor de volgende onderdelen.2
Met behulp van een taaktrainer kunnen studenten zich richten op de basisprincipes van het opbouwen van zelfvertrouwen in het uitvoeren van specifieke vaardigheden en kunnen docenten meten en bevestigen dat leerlingen deze vaardigheden beheersen. Vanaf hier kunnen leerlingen doorgaan met hoogrealistische simulaties of echte patiënten behandelen, wetende dat ze de benodigde basiservaring hebben.
Als je leerlingen herhaaldelijke, geïsoleerde vaardigheidsoefeningen nodig hebben, kan een taaktrainer precies datgene zijn wat je in je training moet integreren.
Het gebruik van gestandaardiseerde patiënten (Standardized Patients - SPs) is nuttig om de interpersoonlijke communicatievaardigheden van een leerling te verbeteren. Aangezien gestandaariseerde patiënten hun symptomen kunnen verwoorden, zijn zij bijzonder nuttig bij het samenstellen van de voorgeschiedenis van de patiënt en het stellen van de diagnose. Door de lichaamstaal van een gestandaariseerde patiënt aan te wenden om bepaalde informatie over te brengen, moeten zorgprofessionals meer aandacht besteden aan hun patiënt.
Een scenario ontwikkeld door de Labor & Delivery Unit van het University of Washington Medical Center bewees de voordelen van het gebruik van een SP in een bevallingsscenario. Bij het simuleren van een bevalling met een ernstige bloeding gaf de SP belangrijke signalen aan het zorgteam. Naarmate de toestand van de patiënt verslechtert, wordt de SP angstig en bezorgd.3 Door dit soort training kunnen studenten hun observatie- en professionele vaardigheden verbeteren.
Door een SP in het scenario op te nemen, voegt u een echt, menselijk element toe aan de simulatietraining. Studenten kunnen praten met een 'echte' patiënt, fysieke signalen waarnemen en de algemene houding bekijken om een meer volledige diagnose te stellen.
Taaktrainers en gestandaardiseerde patiënten hebben één belangrijk voordeel: ze kunnen beide op creatieve manieren in uw simulaties worden opgenomen. Gebruik uw fantasie, vooral als u hybride simulatie enkel als een optie beschouwt. Hybride simulatie is de combinatie van twee of meer simulatiemodaliteiten in dezelfde simulatiesessie (d.w.z. het koppelen van een taaktrainer aan een gestandaardiseerde patiënt). Het gebruik van deze vorm van simulatie kan de integratie van zowel technische als communicatieve vaardigheden mogelijk maken.4
Onderzoek toont aan dat leerlingen meer boeiende patiënteninteracties hebben met een SP, maar ze wellicht vaker een realistische, procedurele benadering zullen gebruiken bij oefenpoppen.4 Hybride simulatie is een middel om zowel de klinische behandeling als de interactievaardigheden tussen de leerling en de patiënt te verbeteren.
Door beide simulatievormen te combineren, kunt u de complexiteit van een bevalling efficiënt aanleren terwijl leerlingen hun communicatieve vaardigheden en relatie met de patiënt verder kunnen verbeteren.
Rekening houdend met de omvang, het budget en de leerdoelen van een programma, zal elke simulatie anders zijn. Voor scenario's waarvoor geen levensechte, simulatieapparatuur vereist is, zijn er ook andere opties beschikbaar.
Of ze nu samen of op zich worden gebruikt, taaktrainers en gestandaardiseerde patiënten hebben beide een unieke rol. Zij kunnen fundamentele klinische beoordelings- en procedurevaardigheden aanleren en de interpersoonlijke en communicatieve vaardigheden van een leerling ontwikkelen. En wanneer u ze correct combineert, kunnen ze beide vaardigheden van uw leerlingen verbeteren.
Meld u aan voor de e-mailupdates van Laerdal Medical. U kunt uw interesses aangeven en nieuwe educatieve inhoud, updates, informatie over evenementen en meer ontvangen.
