Het gebruik van SimCapture en SimCapture for Skills hielp Penn State University hun benadering van vaardigheidsbeheersing veranderen door hiaten te identificeren en doelgericht oefenen te faciliteren met behulp van een peer-to-peer leermethode.

Verpleegkundige opleidingen staan onder toenemende druk om het aanhoudende tekort aan verpleegkundigen te verlichten en hun afgestudeerden effectief voor te bereiden op de realiteit van de hedendaagse gezondheidszorg. Om de gereedheid van nieuwe verpleegkundigen te waarborgen, heeft het Ross en Carol Nese College of Nursing van de Pennsylvania State University recentelijk de focus gelegd op het vastleggen van prestatiegegevens in hun vaardighedenlab voor verpleegkundigen.

Christopher Garrison, PhD, RN, CNS, CHSE, directeur van het simulatie-lab en universitair hoofddocent aan Penn State, erkende dat deze gegevens een sleutelrol kunnen spelen bij het beoordelen van de competentie van studenten en bij het helpen van de faculteit om strategische beslissingen te nemen op programmatisch of curriculumniveau.

"We wilden echt beginnen met het gebruik van simulatie om onze curriculumlacunes te identificeren en te zien waar we dingen moesten aanscherpen en onze studenten konden helpen veilige, effectieve zorgverleners te worden."

- Christopher Garrison, PhD, RN, CNS, CHSE
Directeur, Universitair Hoofddocent, Pennsylvania State University

Zoals veel andere simulatieprogramma's voor verpleegkunde, had Penn State traditioneel het succes van hun programma gemeten met behulp van onderzoeken naar de tevredenheid van studenten. Hoewel de onderzoeken hielpen om Kirkpatrick Niveau 1 aan te pakken door de reacties van studenten op het leren te meten, boden deze gegevens niet de zichtbaarheid in competenties die ze nodig hadden.

"Een van de uitdagingen in de simulatiegemeenschap is, denk ik, dat we typisch, wanneer we denken aan het verzamelen van evaluatiegegevens, vooral gegevens verzamelen over de tevredenheid van studenten en niet over hun daadwerkelijke prestaties," legt Chris uit. "Maar we begonnen ons te realiseren [dat] we echt verder moesten gaan dan dat. We moesten kijken naar wat de daadwerkelijke leerresultaten waren en wat onze studenten bereikten."

Hij en zijn team wilden meer robuuste gegevens over leerresultaten verzamelen en analyseren. "We wilden iets objectiefs en geldig om beslissingen op te baseren," zegt hij. "[En] we wilden echt een platform hebben om die gegevens vast te leggen en te analyseren."

Bovendien, met de nieuwe AACN Essentials die competentiegericht onderwijs vereisen, wisten Chris en zijn collega’s dat ze deze gegevens nodig zouden hebben om te documenteren hoe studenten aan deze competenties voldeden.

Toen Chris en zijn team begonnen met het verzamelen van prestatiegegevens uit hun high-fidelity simulatiescenario's, kwamen er al snel bruikbare inzichten naar voren.

Ze gebruikten het Creighton Competency Evaluation Instrument (C-CEI^®), een geldig evaluatie-instrument dat de effectiviteit van klinisch leren in simulatieleromgevingen beoordeelt. Het instrument richt zich op 22 algemene verpleegkundige gedragingen binnen vier gebieden: beoordeling, communicatie, klinisch oordeel en patiëntveiligheid. “Ik vind het erg waardevol omdat het objectief is,” legt Chris uit.

Ze hebben het Creighton-instrument direct geïntegreerd in SimCapture, een systeem voor simulatiemanagement. Hierdoor konden ze eenvoudig de evaluatiegegevens verzamelen en analyseren binnen het SimCapture-platform.

Uit de gegevens van de simulatiescenario’s bleek dat studenten sterke competenties vertoonden in sommige vaardigheden. Maar bij nader onderzoek ontdekten ze dat de studenten in andere gebieden niet op het gewenste niveau waren – zoals bij sommige elementen van veilig medicatiebeheer en het correct uitvoeren van procedures.

Deze inzichten brachten het team ertoe zichzelf de vraag te stellen, "Hoe kunnen we ervoor zorgen dat onze studenten het competentieniveau bereiken dat ze nodig hebben voor de praktijk?"

Het was tijd om hun aanpak van het aanleren van vaardigheden opnieuw te bekijken.

De gegevens die ze verzamelden met het Creighton-instrument en SimCapture stelden Chris en het team in staat om beter te begrijpen welke specifieke vaardigheden meer herhaling nodig hadden. Ze wilden de oefenmogelijkheden op een gestructureerde manier uitbreiden, dus introduceerden ze SimCapture for Skills – een oplossing die de effectiviteit van de peer-to-peer-leermethodologie combineert met digitale beoordelings- en evaluatietools.

Met SimCapture for Skills kunnen studenten herhaaldelijk oefenen op fundamentele verpleegkundige vaardigheden en elkaar feedback geven. Het opnemen van beoordelingscriteria in het SimCapture for Skills-platform zorgde ervoor dat de feedback van medestudenten accuraat was en gebaseerd op die criteria. Het laten beoordelen van elkaar door studenten op basis van de belangrijke elementen in de criteria was nuttig, omdat dit de beste praktijken versterkte. "Ze krijgen daadwerkelijk beter geoefende vaardigheden en kwalitatievere feedback," zegt hij.

SimCapture for Skills leverde Chris en zijn team ook de prestatiegegevens en inzichten die ze nodig hadden om hun lesmethoden aan te passen. Beschikbare rapporten bevatten prestatie-indicatoren op zowel deelnemers- als cohortniveau.

"De gegevens zijn echt nuttig om te zien waar je studenten oefenen en wat hun prestatieniveau is," legt hij uit. "En dan kun je aanpassen hoe je verschillende vaardigheden onderwijst wanneer je hiaten identificeert."

Naast het vergroten van de structuur van oefentijd, erkenden Chris en zijn collega's dat deze oefenmogelijkheden door het hele curriculum verweven moesten worden en niet simpelweg aan het begin geconcentreerd moesten zijn.

"Het overgrote deel van de vaardigheden werd in de cursus Fundamentals ondergebracht," deelt hij. "Ik denk dat het een foutieve aanname is dat wanneer je iemand afvinkt als bekwaam in je Fundamentals- of Foundations-cursus, ze die bekwaamheid gedurende het hele curriculum behouden." Hoewel deze vaardigheden waarschijnlijk tijdens klinische stages opnieuw worden behandeld, legt hij uit, zouden klinische instructeurs de studenten kunnen begeleiden terwijl ze vaardigheden als medicatietoediening en steriele technieken uitvoeren.

In de loop van de tijd hebben Chris en het team geleidelijk oefenmogelijkheden voor kritieke vaardigheden in het hele curriculum opgenomen om de versterking te bieden die nodig is voor studenten om deze te beheersen.

Door de kracht van data te benutten om hun besluitvorming te sturen en een meer doelgerichte aanpak van vaardigheidsbekwaamheid te hanteren, heeft Penn State met succes het niveau verhoogd waarop ze hun studenten voorbereiden op de praktijk.

Als je geïnteresseerd bent in het beginnen met het verzamelen en gebruiken van meer gegevens in je programma, raadt Chris aan "klein te beginnen en voort te bouwen op je successen."

Begin met waar je programma nu staat en waar de behoeften liggen. Het [SimCapture]-platform is zeer behulpzaam bij het verzamelen van verschillende soorten uitkomstgegevens over de prestaties van je studenten. Het platform biedt een echt goede manier om deze gegevens te organiseren en vast te leggen. Maar je moet een strategisch plan hebben voor hoe je het gaat gebruiken. Als je de gegevens alleen verzamelt en er vervolgens niets mee doet, zal het niet echt helpen om je programma te verbeteren."

Met dank aan Chris Garrison van Pennsylvania State University voor het delen van zijn verhaal