Gezondheidszorg is een van de meest kritische en strengst gecontroleerde sectoren in de wereld van vandaag, gezien wat er op het spel staat. Voor degenen die risico's beheren, houdt dit een voortdurende waakzaamheid en voortdurende verbetering in. Hoewel een bepaalde mate van risico onvermijdelijk kan zijn in de gezondheidszorg, bestaan er nieuwe tools om te identificeren en te voorspellen wanneer en waar dit zich zal voordoen—op microschaal. En, het is mogelijk om de negatieve impact die risico kan hebben op patiëntuitkomsten en financiële aspecten te verminderen.

De beweging voor patiëntveiligheid die twee decennia geleden begon, heeft geleid tot een groeiende belangstelling voor het gebruik van simulatie om risico's te verminderen en de patiëntveiligheid te verbeteren. Simulatiegebaseerde training – als een lesstrategie en niet alleen verwijzend naar de technologie zelf – wordt vaak geprezen om zijn vermogen om de realiteit van de patiëntreis na te bootsen. Evenzo, kan simulatie worden gebruikt als een middel om risico's te meten, beoordelen, voorkomen en minimaliseren voor ziekenhuizen.

Hieronder gaan we in op vijf specifieke manieren waarop simulatie het verschil kan maken. Elk biedt een reden waarom het de moeite waard is om te overwegen als een middel om risico's binnen uw organisatie te verminderen.

Latente veiligheidsbedreigingen (LST's), ofwel de fouten in het ontwerp, de organisatie, de opleiding of het onderhoud van de zorginstelling, kunnen bijdragen aan negatieve patiëntuitkomsten. Deze staan bekend als ongelukken die wachten om te gebeuren en kunnen over het hoofd worden gezien bij reguliere risicoanalyses.

In-situ simulatie, oftewel simulatie die plaatsvindt binnen de daadwerkelijke zorgomgeving in plaats van in een simulatiecentrum, kan helpen om LST's te identificeren voordat ze schade veroorzaken bij een patiënt of zorgverlener. Vaak omvat in-situ simulatie een interdisciplinair team (zoals bij een echt patiëntgeval) en biedt het de context van de normale werkstroom.

Door een simulatiescenario te laten plaatsvinden in de echte klinische omgeving, worden deelnemers geconfronteerd met dezelfde afleidingen, beperkte middelen, obstakels en systeemfouten waarmee ze dagelijks werken.² Dit is precies hoe in-situ simulatie mogelijke risico's aan het licht kan brengen voordat het te laat is.

Ziekenhuissystemen zijn van nature onderhevig aan menselijke fouten. Patiëntcases kunnen complex, dynamisch en stressvol zijn, en zelfs voor de meest ervaren zorgprofessionals kan dit tot fouten leiden. Bovendien wordt een patiënt gedurende het zorgtraject niet alleen behandeld door één enkele zorgverlener. Onderzoek toont aan dat ongeveer 70% van de sterfgevallen veroorzaakt door medische fouten verband houdt met communicatieproblemen tijdens overdrachten.³ Simulatie kan worden gebruikt om interpersoonlijke communicatievaardigheden en teamworkvaardigheden te verbeteren, waardoor dit risico wordt verminderd.⁴

Gesimuleerde patiëntcases bieden zorgverleners de kans om patiëntveiligheidstools, zoals TeamSTEPPS^®, Crew Resource Management of hun eigen nieuwe interne protocollen, te oefenen. Omdat deze simulaties gestandaardiseerd kunnen worden, kunnen alle leden van een interdisciplinair team worden getraind om teamwork en communicatie volgens de standaard van de organisatie uit te voeren. Dit betekent dat zorgverleners die mogelijk nooit samen hebben gewerkt, nauwkeurig en efficiënt kunnen communiceren, waardoor de kans op fouten en misverstanden wordt geminimaliseerd.

Adverse gebeurtenissen, inclusief sentinel events, vereisen een uitgebreide beoordeling en onderzoek om de oorzaak te achterhalen en om de kans te verkleinen dat hetzelfde evenement zich opnieuw voordoet. De grondoorzaakanalyse en het actieplan voor de toekomst kunnen sterker worden gemaakt door middel van simulatie.⁵

Simulatiescenario’s kunnen worden ontworpen om de adverse gebeurtenis die heeft plaatsgevonden te herhalen, met gebruik van gegevens die zijn verkregen uit de elektronische medische dossiers (ERD). En omdat het scenario herhaalbaar is, kan het meerdere keren worden uitgevoerd om variabelen te testen die de uitkomst kunnen beïnvloeden. Doorgaans richten de grondoorzaken die door simulatie worden geïdentificeerd zich meer op systeemgebaseerde fouten in plaats van fouten die door individuen worden veroorzaakt.⁷ Deze informatie kan vervolgens de implementatie van corrigerende maatregelen verbeteren en het risico op herhaling verminderen.

Vergelijkbaar met de mogelijkheid om een evenement dat al heeft plaatsgevonden te repliceren, biedt simulatie een organisatie de kans om de vraag ‘wat als?’ te stellen. Terwijl voorspellende analyses worden uitgevoerd en klinische doelgebieden worden geprioriteerd, kan simulatie de mogelijkheid bieden om elke combinatie van theorieën en oplossingen te testen en opnieuw te testen. Met behulp van een aangepaste scenario, het ontwerp van de kamer en zorgvuldig geselecteerde deelnemers, is het mogelijk om een gecontroleerde omgeving te creëren.

Bovendien zal het juiste leerbeheerplatform voor simulatie de extractie van relevante gegevens mogelijk maken. Op basis van eerder uitgevoerde simulaties kunnen risicomanagers toegang krijgen tot gegevens over de prestaties van zorgverleners, trends en gebieden met het hoogste risico. Dit kan helpen bij het verminderen van schade aan patiënten, schade aan zorgverleners of het aantal heropnames.

HCAHPS (Hospital Consumer Assessment of Healthcare Providers and Systems) resultaten zijn belangrijk voor het algemene succes van een ziekenhuis. Een lage of hoge score kan invloed hebben op de marktpositie van een ziekenhuis, evenals op de vergoedingspercentages. Net zoals simulatieopleiding de vaardigheid van zorgverleners kan verbeteren om effectief met elkaar te communiceren, kan het ook de interpersoonlijke vaardigheden van een zorgverlener met patiënten ontwikkelen.

Het gebruik van een gestandaardiseerde patiënt, die emotionele en psychologische uitingen kan nabootsen, kan het belang van luisteren, observeren en communiceren benadrukken. Bovendien kan deze training worden verbeterd met het gebruik van een volledige simulator die medische interventies kan ondergaan.

Het ontwikkelen van een simulatie gericht op soft skills kan zorgverleners helpen om nieuwe communicatiestijlen aan te nemen, uitleg te oefenen in eenvoudige termen, en te oefenen in het kalmeren van geagiteerde patiënten. Elk van deze aspecten draagt bij aan een verhoogd vertrouwen van de patiënt en daardoor aan meer openheid over hun symptomen. Uiteindelijk kan dit leiden tot nauwkeuriger diagnoses, betere therapietrouw en zelfs hogere scores op de HCAHPS.