Meteen naar de inhoud

3 krachtige voordelen van interprofessionele reanimatiesimulatie-training

“Simulatie wordt al decennialang gebruikt voor intraprofessionele simulaties, waarbij binnen een beroep wordt geoefend. Het is nu tijd dat we nadenken over voorbeelden waarbij we samen kunnen werken in een interprofessioneel model, zoals patiënten holistisch worden verzorgd.” 

– Jennifer McCarthy, MAS, NRP, CHSE-A

Directeur Clinical Simulation aan Seton Hall University 
President/Oprichter van 579 Solutions 
Voormalig Directeur Paramedic Science Program 

Jennifer McCarthy

 

Tijdens noodsituaties met hoge urgentie, zoals een buiten het ziekenhuis optredende hartstilstand (OHCA), is naadloze coördinatie tussen zorgverleners van cruciaal belang om sterke schakels in de keten van overleven te behouden. Toch trainen teams vaak afzonderlijk. 

Interprofessionele simulatietraining in de gezondheidszorg is een vorm van interprofessioneel onderwijs binnen de gezondheidszorg (IPE). Interprofessioneel onderwijs binnen de gezondheidszorg (IPE) wordt vaak beschreven als “gezondheidsprofessionals uit twee of meer achtergronden die met, van en over elkaar leren.”1 Interprofessionele simulatietraining voor hartstilstand biedt een risicovrije mogelijkheid voor teams om samen te komen en te trainen voor noodsituaties als OHCA. 

In dit artikel bespreken we drie krachtige voordelen die u kunt behalen met interprofessionele simulatietraining voor hartstilstand, zodat uw teams goed voorbereid zijn om effectief te reageren op OHCA-noodsituaties. 

Team of ems moving a trolley with manikin and a nurse waiting

1. Het Versterken van Teamwork tijdens Overdrachten

80% of EMS personnel report not having any formal training in hand-offs.²
83% of EMS personnel feel that there’s room for improvement in the handoff process.³

Een efficiënte overdracht van EMS naar de afdeling spoedeisende hulp (SEH) is vooral cruciaal tijdens een noodgeval zoals een hartstilstand buiten het ziekenhuis (OHCA), waar elke seconde telt.4 Patiënten die een OHCA ervaren, hebben een grotere kans op overleving als er een sterke verbinding is tussen pre-hospitale zorg en intramurale zorg.5 

Toch zijn overdrachten vaak ongeorganiseerd en chaotisch, vol onderbrekingen zoals lawaai en herhaalde vragen.6 In veel gevallen is er geen standaardisatie voor overdrachtsrapporten van EMS naar de SEH voor OHCA-patiënten, en communicatie is variabel.7 Uit een studie bleek dat essentiële informatie bij tot wel 86% van de OHCA-overdrachten niet gecommuniceerd wordt.8 

Een studie uit 2023 met meer dan 13.000 patiënten toonde aan dat initiatieven om samenwerking in multidisciplinaire zorgteams te verbeteren de sterfte onder patiënten met 28% kunnen verminderen.9 Teamtraining op basis van simulatie blijkt te helpen bij het creëren van sterkere teams door communicatie, samenwerking en leiderschap te verbeteren.10 

 

“Het is allemaal goed en wel om te praten over hoe je verschillende teamdynamieken kunt gebruiken, zoals gesloten kring communicatie en gedeelde mentale modellen en dergelijke. Maar totdat je het echt oefent in een klinische setting of in een setting die vergelijkbaar is met hoe je het zou doen, begrijp je het gewoon niet. Dat is het enige dat we het vaakst zien in ons programma.”

– Sarah L. Beebe, PhD, APRN, CNM, WHNPr, CHSE

Manager van het Graduate Medical Education Simulation Lab Program  
Bayhealth Medical Center 

Sarah L. Beebe

Team of workers doing simulation training on a SimMan

2. Het Opbouwen van Wederzijds Respect en Begrip

Een rapport uit 2023 onderzocht de factoren die van invloed zijn op de behandeling van een OHCA. Zij verzamelden de perspectieven van hulpverleners, waaronder 112 centralisten, wetshandhavers, brandweerlieden en ambulancepersoneel.11  

De respondenten waren het erover eens dat relaties tussen verschillende betrokkenen binnen het responssysteem een grote invloed hebben op teamwork bij een OHCA.12 Zij suggereerden dat een beter begrip van de verschillende rollen kan helpen deze relaties te verbeteren.13 

In het rapport gaf een ambulancemedewerker aan: “Veel verpleegkundigen en artsen zeggen: ‘Hoe komt het dat jullie dit niet hebben gedaan?’ [Ik zeg] ‘Beseffen jullie wel hoe klein de ruimte is waarin wij werken? In een ambulance en/of de omgeving, leunend tegen de muur?’ Ik denk dat er een gebrek aan verbinding is … we hebben niet veel handen en werken in soms zeer onzekere omgevingen. Ik zou willen dat er een manier was om die kennis over te brengen naar enkele mensen met wie wij nauw samenwerken.”14 

 

De respondenten waren van mening dat interprofessionele teamtraining de teamprestaties bij een OHCA kan verbeteren.15

 

Wanneer teams samenkomen voor simulatieoefeningen over hartstilstand in plaats van afzonderlijk te trainen, kunnen ze elkaars realiteit beter begrijpen. Simulaties bieden de perfecte gelegenheid om dit te doen in een veilige, risicovrije omgeving

Door zij aan zij te werken in een simulatie … [vertragen we] om daadwerkelijk ieders rol in die gehaaste omgeving te waarderen,” legt Jennifer McCarthy uit, MAS, NRP, CHSE-A, Directeur Klinische Simulatie aan Seton Hall University, President/Founder van 579 Solutions en voormalig directeur van het Paramedic Science Program. 

Winona Health, een gezondheidszorgsysteem in Winona, Minnesota, nodigt regelmatig de lokale ambulance-, paramedische en brandweerdiensten uit voor interprofessionele simulatie training.  

Het is een geweldige manier om verschillende soorten zorgverleners te integreren en het perspectief van iemand anders te leren begrijpen,” legt Karla Eppler, ME-PD, NRP, voormalig Directeur Leren en Ontwikkeling bij Winona Health, uit. 

 

“Vaak richten we ons op ‘Wat is belangrijk voor mij?’ En de realiteit is dat de volgende persoon die voor die patiënt zorgt misschien een andere prioriteit of andere vaardigheden heeft. Het is goed voor anderen om een groter perspectief te zien dan alleen hun kleine wereldje.”

– Karla Eppler, ME-PD, NRP

Voormalig Directeur Leren en Ontwikkeling bij Winona Health 

Karla Eppler

Team of different professionals working on a SimMan simulation training.

3. Testen en Verbeteren van Nieuwe CPR-protocollen 

Simulatie is aangetoond als een effectief hulpmiddel voor zorgsystemen om nieuwe reanimatieprotocollen te testen en te verfijnen voordat ze op echte patiënten worden toegepast.16  

In 2024 startte de stad Boston, Massachusetts een stadsbrede initiatief voor Extracorporele Cardiopulmonale Reanimatie (ECPR). ECPR omvat de inzet van venoarteriële extracorporele membraanoxygenatie (ECMO) bij patiënten met een hartstilstand.17  

Zij brachten ambulancepersoneel en twee ziekenhuisgebaseerde teams (spoedeisende geneeskunde en ECMO) samen voor een high-fidelity in situ simulatie (of simulatie die plaatsvindt in de daadwerkelijke werkomgeving). Ze richtten zich op het blootleggen van systeemproblemen en kansen om het nieuwe protocol te verbeteren. 

Om de realiteit van de hartstilstandsimulatiescenario’s voor de deelnemers te maximaliseren, kozen ze ervoor om de MegaCode Kelly™  manikin te gebruiken. De manikin maakte endotracheale intubatie, defibrillatie, intraveneuze en intraossale medicatietoediening, en de toepassing van een mechanisch borstcompressieapparaat mogelijk. 

Door deze teams samen te brengen voor een interdisciplinair in situ simulatie met een gestructureerde debriefing, konden ze tal van latente veiligheidsrisico’s (of ongelukken die op het punt stonden te gebeuren) blootleggen – in gebieden, waaronder: 

 

latente veiligheidsrisico's

Het testen van het systeem door de gehele keten van overleving 


Een enkel goed ontworpen interprofessioneel simulatiescenario kan de respons op een OHCA testen en verbeteren door de gehele keten van overleving. Overweeg dit voorbeeldscenario: 
 
De simulatie volgt een 58-jarige man bij een OHCA op een parkeerplaats van een winkelcentrum. Het scenario begint met een 112-centralist die telefonische reanimatie-instructies geeft aan een omstander, gevolgd door een politieagent die arriveert voor het beheer van de locatie en het voortzetten van reanimatie. Personeel van de brandweer gebruikt vervolgens geavanceerde apparatuur, waaronder een AED en zuurstofondersteuning, voordat de ambulance arriveert om geavanceerde reanimatiezorg (ACLS) te bieden en transport te coördineren. De simulatie eindigt met een gestructureerde overdracht aan het team van de spoedeisende hulp. 
 
Gedurende elke overgang oefenen deelnemers kritische overdracht-communicatie terwijl ze de unieke uitdagingen en perspectieven van elke discipline ervaren – van 112-centralisten die meerdere noodoproepen beheren, tot politieagenten die medische zorg combineren met veiligheid op de locatie, en van brandweerlieden die schakelen tussen reddings- en medische rollen, tot paramedici die complexe transportbeslissingen nemen. 

 

Belangrijkste punten 

Interprofessionele simulatieopleiding is niet alleen “leuk om te hebben”. Het is essentieel voor het opbouwen van de samenwerkingscultuur die levens redt. Simulatie biedt een zeldzame kans om barrières te doorbreken, teamprestaties aan te scherpen en uiteindelijk een positieve impact te hebben op de resultaten van OHCA

Of je nu je eerste interprofessionele simulatie plant of je programma uitbreidt, houd één ding in gedachten: de beste zorg vindt plaats wanneer disciplines samen trainen – en samen groeien. 

 

Referenties

1. Naike Bochatay, Ju, M., O’Brien, B. C., & Schaik, van. (2024). Een verkennende review van interprofessionele simulatie-gebaseerde teamtrainingsprogramma's. Simulation in Healthcare. https://doi.org/10.1097/sih.0000000000000792 

‌2. Howell, D. M., Margius, D., Li, T., Cohen, A. L., McCann-Pineo, M., Haddad, G., Becker, L., Young, E. A., Rolston, D. M., & Jafari, D. (2023). De overdracht van patiënten in hartstilstand door spoedeisende medische hulpdiensten naar de spoedeisende hulp: Een retrospectieve videobeoordelingstudie over duur en details van de overdracht. Resuscitation, 189, 109834. https://doi.org/10.1016/j.resuscitation.2023.109834 

3. Ibid. 

4. Ibid. 

5. Overdracht van de patiënt met een hartstilstand buiten het ziekenhuis van prehospitaal naar intrahospitaal zorg: Een richtlijn van de Nederlandse Reanimatieraad. (2022). Nederlandse Reanimatieraad. Opgehaald van https://www.reanimatieraad.nl/app/uploads/2022/11/Guideline-Handover-of-the-out-of-hospital-cardiac-arrest-patient-from-prehospital-to-in-hospital-care.pdf 

6. Howell, D. M., Margius, D., Li, T., Cohen, A. L., McCann-Pineo, M., Haddad, G., Becker, L., Young, E. A., Rolston, D. M., & Jafari, D. (2023). Zie referentie #2. 

7. Ibid. 

8. Ibid. 

9. Weller, J. M., Mahajan, R., Fahey-Williams, K., & Webster, C. S. (2024). Teamwork is belangrijk: team-situatiebewustzijn om hoogpresterende medische teams te bouwen, een narratieve review. British Journal of Anaesthesia, 132(4), 771–778. https://doi.org/10.1016/j.bja.2023.12.035 

‌10. Murphy, M., Curtis, K., & McCloughen, A. (2016). Wat is de impact van multidisciplinair teamsimulatie training op team prestaties en efficiëntie van patiëntenzorg? een integratieve review. Australasian Emergency Nursing Journal, 19(1), 44–53. https://doi.org/10.1016/j.aenj.2015.10.001 

‌11. Missel, A. L., Dowker, S. R., Dzierwa, D., Krein, S. L., Coulter-Thompson, E. I., Williams, M., Trumpower, B., Swor, R. A., Hunt, N., & Friedman, C. P. (2023). Factoren die de behandeling van een hartstilstand buiten het ziekenhuis beïnvloeden: Een kwalitatieve studie van hulpverleners. Factoren die de behandeling van een hartstilstand buiten het ziekenhuis beïnvloeden: Een kwalitatieve studie van hulpverleners, 12(10). https://doi.org/10.1161/jaha.122.027756 

‌12. Ibid. 

13. Ibid. 

14. Ibid.  

15. Ibid.  

16. Jansson, P. S., Underiner, R., Baymon, D. E., Eyre, A. J., & Seethala, R. R. (2025). Multiorganisatorische en multidisciplinaire high-fidelity simulatie van extracorporele reanimatie voor hartstilstand buiten het ziekenhuis. Journal of EMS Medicine. https://doi.org/10.35616/jemsm.2024.00115 

‌17. Ibid.