4 Vragen om te Bepalen of Uw CPR Training Effectief is

Het bereiken van betrokkenheid van studenten is een fundamentele uitdaging in elke vorm van onderwijs, vooral wanneer de student een beginner is of iemand die zijn vaardigheden opnieuw opfrist. Als je een instructeur bent in hart-longreanimatie (CPR), heb je waarschijnlijk moeite gehad om mensen betrokken te houden - vooral wanneer je lesgeeft aan leken.

Leken die voor het eerst CPR leren, zijn vaak verrast door de voorschrijvende trainingsagenda die nodig is om een klinische vaardigheid over te brengen. Ze zijn niet voorbereid op de theoretische training die erbij komt kijken; ze verwachten eerder meteen te beginnen met het oefenen van compressies op een reanimatiepop. De uitdaging voor veel instructeurs is dat wanneer studenten deze voorschrijvende aanpak tegenkomen, ze mogelijk minder betrokken raken. Ze kunnen zich gaan richten op alleen het halen van de test. Maar vertrekken ze met vertrouwen om later te reanimeren? En, hoe zullen ze later presteren?

Eén van de meest bewezen modellen voor het meten van trainingseffectiviteit is het Kirkpatrick-model. Dit model wordt al decennia lang vertrouwd door docenten en kan je helpen kansen voor betrokkenheid te identificeren door vier eenvoudige, maar gerichte, vragen te beantwoorden.

Hieronder leggen we uit hoe je dit model kunt toepassen op jouw training en betrokkenheid kunt bereiken tijdens elke les.

Volgens het Kirkpatrick-model is het belangrijk om de reactie van elke student op het materiaal te peilen, zodat je beter kunt vaststellen wat ze nodig hebben om actief te blijven in het leerproces.¹ Waar liggen de mogelijkheden binnen je voorgeschreven curriculum om de training interessanter, nuttiger en uitdagender te maken?

Om de betrokkenheid van leerlingen in je cursus te vergroten, kun je overwegen om geanimeerde spelletjes in te zetten. Gamification, of het toepassen van spelgerelateerde principes op leren, is een populaire methode geworden om leerlingen te motiveren om deel te nemen.²

Er is aangetoond dat zelfs artsen online video "games" gebruiken als leerhulpmiddel, waardoor ze minder tijd nodig hebben om essentiële informatie te leren en kunnen concurreren met andere artsen.⁴ Het gebruik van gamification in de gezondheidszorg geeft aan dat het toepassingen heeft in het leren van levensreddende technieken. En, reanimatietraining vormt hierop geen uitzondering.

Vriendelijke competitie kan een grote impact hebben in de klas; de huidige feedbacktechnologie voor reanimatie kan dit soort competitie op een natuurlijke manier vergemakkelijken.

Het aantal geredde levens is de belangrijkste indicator bij het evalueren van het resultaat van de training. In de Verenigde Staten krijgt elke 2 minuten en 30 seconden iemand buiten het ziekenhuis een hartstilstand.¹⁰ Vier vijfde van de hartstilstanden vindt plaats in de woning¹¹ en de meeste van deze gevallen gebeuren in aanwezigheid van vrienden of familie. 

Als instructeur in cardiopulmonale reanimatie (CPR) bied je een unieke kans om studenten voor te bereiden op het redden van levens. Door gebruik te maken van de meest inspirerende lesmethoden, een positieve houding te bevorderen en de benodigde tools te bieden, zorg je ervoor dat studenten met hetzelfde enthousiasme waarmee ze de cursus hebben gevolgd, naar huis gaan.