Voordat de spoedeisende medische diensten (EMS) ter plaatse zijn, hebben omstanders de mogelijkheid om de overlevingskansen van het slachtoffer aanzienlijk te beïnvloeden. Wanneer omstanders binnen de eerste twee minuten reanimatie uitvoeren, kan de overlevingskans van het slachtoffer verdubbelen of zelfs verdrievoudigen.2
Helaas ontvangt slechts 46% van de slachtoffers van een hartstilstand reanimatie van een leek.3 Uit een enquête van de American Heart Association bleek precies waarom mensen geen reanimatie uitvoeren.4
Hieronder leggen we uit hoe instructeurs deze zorgen kunnen aanpakken en de kans kunnen vergroten dat studenten ingrijpen bij een hartstilstand.
Cursussen reanimatie gericht op omstanders vereisen niet hetzelfde niveau van detail als cursussen voor gecertificeerde zorgverleners. En in één onderzoek werd vastgesteld dat Hands-Only-reanimatie net zo effectief was als conventionele reanimatie.7
Naast het idee dat reanimatie te ingewikkeld is, kunnen omstanders terughoudend zijn om mond-op-mondbeademing toe te passen. Door training voor omstanders te vereenvoudigen en de nadruk te leggen op Hands-Only-reanimatie, kan de kans groter worden dat omstanders in actie komen.
Om het behoud van kennis te verbeteren en de betrokkenheid te vergroten, toont onderzoek aan dat leerlingen deel moeten uitmaken van het proces. Gestandaardiseerde methoden voor het onderwijzen van reanimatie, zoals video's en cursusmateriaal, zijn essentieel om uniformiteit te bereiken. Ze zijn echter niet per se efficiënt genoeg om het niveau van verantwoordelijkheid te bereiken dat nodig is voor leerlingen om de informatie te onthouden.
Praktische vaardigheidsoefeningen bieden leerlingen op zichzelf al de mogelijkheid om los te komen van didactisch leren. Maar, dit tastbare leren kan nog boeiender worden gemaakt met nieuwe technologie, inclusief directe feedbackapparaten voor reanimatie en leerapps.
Voor instructeurs die de aandacht van leerlingen willen vergroten en tegelijkertijd de prestaties van vaardigheden willen verbeteren, is het het overwegen waard om over te stappen op reanimatiepoppen met automatische feedbackmogelijkheden.
Veelvoorkomende barrières voor reanimatietraining zijn tijd, toegang en kosten.10 Er zijn echter initiatieven in het hele land die het bereik van een instructeur naar nieuwe leerlingen kunnen vergroten.
Lokale politie- en brandweerkorpsen organiseren of nemen vaak deel aan veiligheidsevenementen voor gezinnen in hun gemeenschappen. Meedoen en het aanbieden van reanimatietraining tijdens deze evenementen kan een enorme impact hebben, aangezien de meeste gebeurtenissen met een plotselinge hartstilstand thuis plaatsvinden. Bezoekers kunnen een vaardigheid leren die hoogstwaarschijnlijk het leven zal redden van iemand van wie ze houden.
Een andere manier om meer leerlingen te bereiken is via basisscholen en hun programma's. Onderzoek toont aan dat staten met wetten die reanimatietraining op scholen verplichten, leiden tot hogere percentages reanimatie door omstanders.11
Door creatief om te gaan met bestaande en nieuwe initiatieven, kunnen reanimatie-instructeurs het aantal getrainde omstanders vergroten. Hierdoor kunnen meer omstanders bereid en in staat zijn om in te grijpen en een leven te redden wanneer ze getuige zijn van een hartnoodgeval.
Victoria Vetter, MD, MPH, professor in kindergeneeskunde bij het Children’s Hospital of Philadelphia*
Meld u aan voor de e-mailupdates van Laerdal Medical. U kunt uw interesses aangeven en nieuwe educatieve inhoud, updates, informatie over evenementen en meer ontvangen.
* Healio. (2018). Zie referentie #11.
