Symulacja nie służy jedynie edukacji i szkoleniu jednostek—może ujawniać wady systemu, testować rozwiązania i stymulować rzeczywiste ulepszenia, dzięki czemu świadczeniodawcy we wszystkich dziedzinach opieki zdrowotnej mogą zapewniać bezpieczniejszą i lepszą opiekę. 

Symulacja to nie tylko nauka i szkolenie

Większości zespołów medycznych symulacja kojarzy się z edukacją i szkoleniami—ćwiczeniem kontroli zakażeń, zarządzaniem resuscytacją, wprowadzaniem nowych pracowników i tym podobne. Ale co, jeśli symulacja mogłaby być czymś więcej niż tylko narzędziem dydaktycznym? Co, jeśli mogłaby aktywnie poprawiać systemy, które składają się na opiekę nad pacjentem?  

Szpitale to złożone, adaptacyjne systemy. Nawet w rękach najlepszego zespołu klinicznego, drobne zakłócenia w przepływie pracy, przekazaniu obowiązków czy wykorzystaniu technologii mogą prowadzić do szkody dla pacjenta. Te zakłócenia często pozostają ukryte, aż będzie za późno—chyba że opracujemy metody testowania samego systemu.

Tu właśnie symulacja, w połączeniu z inicjatywami poprawy jakości (QI), ma ogromny wpływ. 

Symulacja jako mnożnik poprawy jakości

Kiedy symulacja jest wykorzystywana do szkolenia i edukacji, służy tworzeniu ekspertów. Gdy jest używana w ramach poprawy jakości (QI), chodzi o optymalizowanie świata, w którym eksperci mogą osiągać sukces. QI polega na proaktywnym projektowaniu bezpieczniejszych, inteligentniejszych systemów. Symulacja wspiera to, umożliwiając zespołom medycznym zrozumienie, jak opieka jest faktycznie świadczona w ich rzeczywistych środowiskach, oraz identyfikację tego, co należy zmienić.

„Tradycyjnie symulacja była wykorzystywana do tego, by zespoły i ludzie stawali się lepsi, bardziej pewni siebie i bardziej biegli w swojej praktyce. Teraz zdajemy sobie sprawę, że opieka zdrowotna to coś więcej niż tylko posiadanie dobrego zespołu; chodzi o pracę w niezwykle złożonym środowisku. Symulacja in situ pozwala nam odtwarzać wydarzenia w rzeczywistej przestrzeni, w której ludzie pracują. Stała się poligonem do testowania ukrytych zagrożeń bezpieczeństwa — rzeczy, które mogą nie ujawniać się na co dzień, ale które w określonych okolicznościach wpływają na to, jak świadczymy opiekę.”² 

- Dr Andrew Petrosoniak MSc (Med Ed), FRCPC, 
lekarz medycyny ratunkowej i lider zespołu urazowego w St. Michael’s Hospital w Toronto, Kanada

Od zarządzania ryzykiem do współprojektowania

Liderzy opieki zdrowotnej, menedżerowie ryzyka i profesjonalni symulacyjni zaczynają współpracować w nowych sposób — wykorzystując symulację nie tylko do identyfikowania ryzyka, ale także do wspólnego tworzenia rozwiązań z personelem pierwszej linii i pacjentami.

Dr Brazil opisuje symulację jako możliwość: “Rozwiązywania problemów i współprojektowania, ukierunkowanego na uwzględnienie perspektyw personelu i pacjentów w poprawie systemu.”⁶

To współpracujące podejście jest potężne w obszarach wysokiego ryzyka, takich jak:

Poprzez zebranie różnych perspektyw i wspólne symulacje szpitale mogą budować systemy odzwierciedlające rzeczywistość opieki zdrowotnej—nie tylko polityki zapisane na papierze.

Zacznij od małych kroków, myśl szeroko—a potem skontaktuj się z nami

Gotowy, aby rozszerzyć program symulacji poza szkolenia?

Oto kilka pierwszych kroków:

• ✓Zidentyfikuj powtarzający się problem związany z bezpieczeństwem—opóźnienie, zdarzenie bliskie wypadku lub problemy we współpracy zespołowej
• ✓Wykorzystaj symulację in situ (symulację w rzeczywistym środowisku opieki), aby zaobserwować i zrozumieć, jak problem występuje w czasie rzeczywistym
• ✓Zaangażuj interesariuszy z wielu działów, aby wspólnie zaprojektować rozwiązania
• ✓Wykonaj symulację ponownie po wprowadzeniu zmian, aby przetestować i utrwalić usprawnienia
• ✓Kiedy będziesz gotowy…skontaktuj się z nami, aby dowiedzieć się, jak możesz sformalizować swoje podejście, korzystając z zasad i narzędzi doskonalenia jakości.