Doskonalenie umiejętności pielęgniarskich na Uniwersytecie w Rochester
Historia klienta
Historia klienta
Szkoła Pielęgniarstwa Uniwersytetu w Rochester wdrożyła nowe podejście, aby mieć pewność, że studenci posiadają kompetencje w zakresie podstawowych umiejętności.

Szkoła Pielęgniarstwa Uniwersytetu w Rochester w stanie Nowy Jork realizuje obecnie kształcenie dla blisko 170 studentów w ramach 12‑miesięcznego oraz hybrydowego (częściowo online) 24‑miesięcznego przyspieszonego programu studiów licencjackich z pielęgniarstwa (ABSN).
Wyzwanie
Kaitlyn Picard, MS, RN, CCRN, CNE‑cl, jest adiunktem pielęgniarstwa oraz koordynatorką projektowania dydaktycznego w Szkole Pielęgniarstwa Uniwersytetu w Rochester. W tej roli współpracuje z kadrą prowadzącą zajęcia przy tworzeniu aktywności edukacyjnych i metod oceny, które skutecznie rozwijają kompetencje i zapewniają, że studenci są gotowi do praktyki zawodowej.
Kaitlyn oraz zespół dydaktyczny dostrzegli potrzebę wprowadzenia większej liczby celowych okazji do praktyki, które pozwoliłyby studentom opanować kluczowe, podstawowe umiejętności , takie jak przygotowanie pola jałowego czy zakładanie cewników.
„Wielokrotnie słyszeliśmy od naszych nauczycieli prowadzących zajęcia praktyczne, że studenci nie osiągają wymaganych kompetencji w zakresie konkretnych umiejętności [takich jak podawanie leków dożylnych] do momentu, gdy docierają do ostatniego semestru”¹ — wyjaśnia. Problem ten nie dotyczy wyłącznie programu pielęgniarskiego Uniwersytetu w Rochester. W literaturze dotyczącej edukacji pielęgniarskiej dobrze udokumentowano, że absolwenci pielęgniarstwa często nie są w pełni przygotowani do samodzielnej praktyki zawodowej.²
Aby wypełnić te luki, konieczne było stworzenie większej liczby okazji do praktyki, w tym:
Nacisk na zwiększenie liczby okazji do praktyki wspiera transformację programu w kierunku edukacji opartej na kompetencjach (CBE).
- Kaitlyn Picard, MS, RN, CCRN, CNE-cl
Adiunkt pielęgniarstwa, University of Rochester School of Nursing in Rochester, New York

Kaitlyn wraz z zespołem dydaktycznym wykorzystuje model backward design jako wsparcie w przejściu na edukację opartą na kompetencjach. Podejście to polega na określeniu celu końcowego — w tym przypadku osiągnięcia kompetencji w konkretnych, kluczowych umiejętnościach — a następnie zaprojektowaniu od podstaw aktywności dydaktycznych i metod oceny tak, by konsekwentnie prowadziły studentów do realizacji tego celu.³
„Wspólnie pracowaliśmy w oparciu o model backward design, aby mieć pewność, że wszystkie aktywności edukacyjne i formy oceny są spójne — zarówno w obrębie pojedynczego kursu, jak i w całym programie kształcenia”4 — wyjaśnia.
Rozwiązanie

Aby odpowiedzieć na potrzebę bardziej celowej praktyki wspierającej rozwój kompetencji, Kaitlyn wraz z kadrą dydaktyczną postanowili wypróbować SimCapture for Skills w połączeniu z Modular Skills Trainer. SimCapture for Skills to cyfrowe narzędzie do oceny i ewaluacji, które wspiera uczenie się inicjowane przez studentów. W połączeniu z Modular Skills Trainer pozwala ono:
Wyniki
Wykorzystanie SimCapture for Skills z Modular Skills Trainer pomogło Kaitlyn i wykładowcom w kilku obszarach.
Kaitlyn zauważyła, że możliwości samooceny oraz oceny wzajemnej dostępne w SimCapture for Skills odgrywają kluczową rolę w rozwoju studentów.
„Niezwykle istotnym elementem jest samoocena i ocena wzajemna realizowana podczas takich okazji do praktyki” — podkreśla. „Istnieje bardzo bogata literatura pokazująca, jak dużą wartość ma autorefleksja, ale także informacja zwrotna od rówieśników w procesie doskonalenia umiejętności.”
SimCapture for Skills dostarczył danych dotyczących wyników studentów, które pozwoliły Kaitlyn i kadrze dydaktycznej:
Korzystanie z list kontrolnych w SimCapture for Skills pozwoliło Kaitlyn oraz kadrze dydaktycznej znacząco zwiększyć przejrzystość dla studentów, jasno pokazując im, czego dokładnie się od nich oczekuje.
„Coś, co stało się dla nas bardzo wyraźne, to fakt, że w programie przyspieszonym przejrzyste ocenianie ma kluczowe znaczenie” — zauważa. Intensywny, realizowany w pełnym wymiarze godzin program może być dla studentów dużym wyzwaniem ze względu na szybkie tempo nauki. „Jednym ze sposobów, w jaki możemy pomóc im odnieść sukces, jest absolutna jasność co do tego, czego od nich wymagamy i jakie są nasze oczekiwania”.
„Przejrzyste ocenianie to strategia dydaktyczna oparta na dowodach” — dodaje. „I właśnie w tym SimCapture bardzo nas wspiera. Możemy powiedzieć studentom: »Oto lista kontrolna, na której ćwiczycie. To dokładnie ta sama lista, według której będziemy Was oceniać podczas zaliczenia końcowego«”.
Zastosowanie list kontrolnych zwiększyło poziom ujednolicenia ocen, ponieważ wszyscy studenci byli obiektywnie oceniani według tych samych kryteriów. Wspierało to również zachowanie spójności i obiektywizmu po stronie kadry dydaktycznej. Sposób oceniania studentów może się różnić w zależności od wielu czynników, natomiast listy kontrolne zawierają opisy pomocnicze (tzw. hint text), które ułatwiają prowadzącym dokonanie możliwie obiektywnej oceny podczas ewaluacji umiejętności studentów.
Możliwość dokonywania samooceny lub oceny wzajemnej pomogła odciążyć kadrę dydaktyczną i wygospodarować cenny czas.
„Gdy ocena wzajemna lub samoocena jest prowadzona w prawidłowy sposób, studenci zyskują realny punkt odniesienia do tego, na jakim poziomie opanowali daną kompetencję lub umiejętność” — wyjaśnia. „W trakcie tego procesu nieustannie doskonalą sposób wykonywania danej czynności. A kiedy uznają, że są gotowi, mogą zgłosić się do prowadzącego, by zaprezentować swoje umiejętności”. Na tym etapie instruktor może udzielić bardziej precyzyjnej i pogłębionej informacji zwrotnej.
„Właśnie w ten sposób można realnie zmniejszyć obciążenie kadry dydaktycznej — studenci wspierają się nawzajem w procesie oceny” — podkreśla. „Prowadzący może poświęcić więcej czasu na indywidualne konsultacje podczas ich wspólnych ćwiczeń, a następnie udzielać bardzo szczegółowej informacji zwrotnej w momencie, gdy student jest gotowy do oficjalnej prezentacji umiejętności — zamiast dostarczać dużej ilości uwag komuś, kto nie miał jeszcze wystarczająco dużo okazji do praktyki.”
