Kiedy jakość opieki zdrowotnej słabnie, nasz pierwszy instynkt często polega na ponownym przeszkoleniu personelu, rewizji protokołu lub wdrożeniu nowej polityki. Jednak takie pasywne podejścia rzadko prowadzą do znaczących zmian. Aby poprawić wyniki i zmniejszyć ryzyko, organizacje opieki zdrowotnej potrzebują metod, które aktywnie badają, testują i udoskonalają same systemy. Symulacja zapewnia taką metodę. 

Dobre intencje, ograniczony wpływ

Sytuacja bliska pomyłki na oddziale intensywnej terapii. Przypadek krwotoku, który nie przebiegł zgodnie z planem na oddziale położniczym. Nieporozumienie podczas nagłego przekazania pacjenta na oddziale ratunkowym. W obliczu tego typu zdarzeń szpitale często sięgają po dobrze znane reakcje w ramach poprawy jakości (QI):

Czy rozwiązania tego typu są Ci znane? Jeśli tak, nie jesteś sam. I prawdopodobnie byłeś zawiedziony ich wynikami. To jest zrozumiałe. Powyższe to wszystko pasywne metody—interwencje zakładające, że problem leży w indywidualnej wiedzy lub motywacji, a nie w samym systemie.

I często zawodzą.

Dlaczego bierne metody zawodzą

1. Re-edukacja nie rozwiązuje problemów systemowych

Analiza raportów dotyczących bezpieczeństwa przeprowadzona przez Agency for Healthcare Research and Quality (AHRQ) oraz powiązane badania konsekwentnie wskazują, że zaburzenia komunikacji i awarie procesów systemowych są głównymi przyczynami większości zdarzeń niepożądanych—nie zaś brak wiedzy. Pomimo tego szkolenia często są stosowane jako rozwiązanie, często przypisując “winę lub odpowiedzialność” w tym procesie.²

2. Nowe protokoły często pozostają nieprzetestowane

Protokoły są wartościowe, ale jeśli nigdy nie są ćwiczone w kontekście—pod prawdziwą presją, z rzeczywistymi zespołami—ryzykują porażkę w kluczowych momentach. Same zasady nie gwarantują zmiany zachowań.

“To sposób na testowanie systemu w sytuacjach krytycznych, tak jak testowane są samochody, żeby upewnić się, że są jak najbezpieczniejsze i najskuteczniejsze. Dzięki temu mogliśmy wyeliminować problemy, aby w momencie zaangażowania prawdziwych pacjentów urazowych, jedynym efektem były lepsze wyniki leczenia.”³ 

- Dr. Andrew Petrosoniak, MSc (Med Ed), FRCPC, 
Lekarz medycyny ratunkowej i lider zespołu urazowego w szpitalu St. Michael’s w Toronto, Kanada

3. Memo i nakazy nie zmieniają zachowań

Komunikacja pisemna może zwiększyć świadomość, ale nie wdraża nowych procesów ani nawyków. Bez praktyki i informacji zwrotnej deficyty wyników się utrzymują.

"Projektowanie świetnej organizacji, procesu lub systemu to tylko początek. To rola liderów, aby stworzyć środowisko, w którym pracownicy akceptują i przyjmują nowe zachowania, bez przeszkód, które zbyt często utrudniają adaptację i ostatecznie udaremniają wysiłki wprowadzania zmian.”⁴

 

- Tracy Thurkow i Adélaïde Hubert,
Bain & Company

4. Kary tłumią proces uczenia się

Reakcje dyscyplinarne przekazują wiadomość, że problemem są jednostki—a nie systemy. Obniżają morale, wzbudzają strach i zniechęcają do zgłaszania problemów, a jednocześnie pierwotna przyczyna pozostaje nietknięta.

"Pracownicy opieki zdrowotnej [często] są karani za bycie ludźmi. To wzbudza strach, tłumi zgłaszanie błędów i ostatecznie stwarza zagrożenie dla pacjentów. ... Należy przestawić się z dochodzenia o to, kto zawinił, na analizę tego, co poszło nie tak, czego możemy się nauczyć i jak możemy ulepszyć cały system."⁵

 

- Marcus Schabacker,
Prezes i CEO ECRI

Symulacja jako lepsza droga naprzód

Symulacja oferuje potężną alternatywę—aktywne, skoncentrowane na systemie podejście do poprawy jakości, które umożliwia szpitalom przejście od reaktywnych napraw do proaktywnego uczenia się.

“Symulacja zapewnia wgląd w przyszłość, pokazując, jak procesy, systemy, przestrzenie i personel będą funkcjonować podczas rzadkich, ale kluczowych zdarzeń. Umożliwia to podejmowanie decyzji z większą pewnością oraz ograniczanie przewidywalnych problemów na poziomie systemowym.”⁶  

- Dr Andrew Petrosoniak, MSc (Med Ed), FRCPC, 
Lekarz medycyny ratunkowej i lider zespołu urazowego w St. Michael’s Hospital w Toronto, Kanada

 

Dlaczego symulacja działa

• ✓Testuje systemy, a nie tylko ludzi
• ✓Ujawnia ukryte zagrożenia dla bezpieczeństwa
• ✓Angażuje personel pierwszej linii w rozwiązywanie problemów
• ✓Umożliwia szybkie testowanie i udoskonalanie w cyklach
• ✓Buduje pewność siebie i wspólne modele myślenia

Przykłady, gdzie symulacja osiągnęła to, czego metody pasywne nie mogły

Sukces symulacji: Szpital North Middlesex, Wielka Brytania

Przeprowadzono 29 symulowanych sesji nagłych w pediatrii z udziałem 98 uczestników na miejscu w celu poprawy opieki pediatrycznej w stanach nagłych. Było to częścią analizy incydentu krytycznego dotyczącej zdarzenia niepożądanego, które miało miejsce w oddziale urazowym pediatrii. Zidentyfikowane błędy obejmowały brak trzech kluczowych leków, brak materiałów zużywalnych oraz brak znajomości lokalizacji i sposobu użycia kluczowego sprzętu przez personel.

Wynik: Wprowadzono zmiany systemowe obejmujące: włączenie apteki do procesu odpowiedzialności, listy kontrolne leków dla personelu ratunkowego, regularne protokoły inwentaryzacyjne oraz szkolenia naprawcze. ⁷

Sukces symulacji: Szpital św. Michała, Toronto—Utajone zagrożenia dla bezpieczeństwa

W trakcie 12 symulacji urazowych zespoły szpitala odkryły ponad 150 krytycznych utajonych zagrożeń dla bezpieczeństwa. Symulacje doprowadziły do ulepszenia projektu sali urazowej, zmian w przebiegu pracy oraz szybszej i bardziej skoordynowanej opieki.

Wynik: Rzeczywiste przypadki urazowe wykazały bardziej spójną wydajność zespołów oraz zmniejszenie liczby błędów. ⁸

Sukces symulacji: Bryan Health, Nebraska—Reakcja na krwotok położniczy

W Bryan Health w Nebrasce, szpitale na terenach wiejskich przeprowadziły symulacje krwotoków poporodowych, które ujawniły luki w procedurach nagłych oraz lokalizacji zasobów.

Wynik: Wózki do leczenia krwotoków zostały przemieszczone, protokoły dostarczania krwi zrewidowane, a schematy komunikacji wyjaśnione. Jeden z lekarzy powiedział: “Tydzień po zakończeniu programu szkoleniowego z zakresu symulacji przez nasz zespół położniczy wykorzystaliśmy swoje umiejętności w przypadku krwotoku poporodowego wymagającego zastosowania protokołu masowej transfuzji. Symulacja okazała się nieoceniona.” ⁹

Od pasywności do proaktywności dzięki symulacji

Oto jak przekształcić swoją odpowiedź QI z reaktywnej i pasywnej na opartą na symulacji i proaktywną: