Wykorzystanie wideo do omówienia po symulacji pomogło Edowi doprowadzić studentów do nowego poziomu samoświadomości w takich obszarach jak:
Świadomość czasu. „W każdej sytuacji wysokiego stresu występuje zjawisko dylatacji czasu” — wyjaśnia. Możliwość wykorzystania wideo podczas omówienia pozwoliła mu pokazać studentom, ile naprawdę upłynęło czasu podczas scenariuszy. Na przykład mógł pokazać studentowi nagranie i wyjaśnić: „Stan tego pacjenta zaczął się pogarszać wcześniej, niż sobie uświadamiałeś. Spójrzmy na parametry życiowe. Zauważ, że ten parametr już się zmieniał. To była twoja wskazówka, że zaczynało się dziać coś niepokojącego — i ważne jest, aby takie wskazówki wychwycić”
Doskonalenie umiejętności psychomotorycznych. Dzięki rejestrowaniu obrazu i przybliżaniu za pomocą kamery SimCapture może łatwo wskazać problemy z technikami takimi jak intubacja. Następnie może omówić ze studentem jego technikę i to, jak ją poprawić.
Mowa ciała. „Jedną z rzeczy, o których słyszymy cały czas, zwłaszcza w obszarze afektywnym, jest to, że studenci nigdy wcześniej nie przyglądali się swojej własnej mowie ciała” — mówi. „Więc choć wydaje im się, że są uprzejmi i budują relację, wracają do nagrań i oglądają je. Mieliśmy jednego studenta, który powiedział: ‚Nie zdawałem sobie sprawy, jak bardzo wyglądałem na złego, rozmawiając z pacjentem’”.
„To jedna z rzeczy, które uwielbiamy w tym, że nasi studenci mogą to robić” — dodaje. „To ogromny sukces dla studentów — ponieważ wielu z nich wraca i mówi: ‚Nie zdawałem sobie sprawy, co robiłem’”.
„Dać im ten widok samych siebie z zewnątrz... To może być nieograniczone w edukacji. Myślę, że ma to potencjał, by naprawdę zmienić sposób, w jaki prowadzimy omówienia po symulacji, zmienić sposób, w jaki uczymy studentów — na lepsze.”